Kunstenaars

Van 8 mei t/m 24 juni toont Marli Turion Virtual Past, een aantal folietekeningen, in de expositie Personal Papers bij Galerie Clement. Ook deze expositie is onderdeel van de Tekeningen Manifestatie, die plaatsvindt in het kader van  All About Drawing in het Stedelijk Museum Schiedam (23 april – 28 augustus).
Personal Papers wordt samengesteld door gastcuratoren Terry Thompson en Gijs van Noort, beiden kunstenaar van de galerie. De tentoonstelling bestaat uit werk op papier en gaat over mensen en ruimtes; over hoe zij zich tot elkaar verhouden. Soms zien we de mensen zelf, zoals in de dubbelportretten van Marli Turion. Soms zien wij hun omgeving, de objecten waarmee zij hun dagen doorbrengen, hun machtscentra of hun huiskamers. Aam Solleveld, Toon Berghahn en Hans van der Pas werken met deze gegevens. Bij Arno Kramer, Paul Nassenstein en Marianne Theunissen  gaan mens en omgeving soms hallucinerende relaties aan. De kunstenaars afzonderlijk maken uitgekristalliseerd werk: samengebracht vult dit elkaar aan tot een nieuw, verrassend verhaal.
De opening vindt plaats op zondag 8 mei om 17.00 uur door Bas Kuiper, collectioneur en tentoonstellingsmaker.

Op uitnodiging van het Stedelijk Museum in Schiedam neemt ook galerie Jacoba Wijk deel aan de Tekeningen Manifestatie, satelietprogramma van de tentoonstelling All About Drawing in het museum zelf.
Jacoba zal in de tentoonstelling Teken van aanwezigheid werk laten zien van Emma van Drongelen, Giovanni Dalessi, Hessel Miedema, Harry Miedema, Peter Miedema, Barend Blankert, Frans Franciscus, Maria van Kesteren, Arno Kramer, Sandra Kruisbrink, Christiaan Kuitwaard, Herman Makkink, Tiddo Nieboer, Ruud de Roode en Jacobien de Rooij.
Gelegen in Groningen, en dus voor velen van ons een eind rijden, maar met deze line-up wel erg de moeite waard! Met dit mooie weer ook geen straf om door het prachtig landschap richting het hoge noorden te rijden en de prachtige gelegen galerie van Jacoba Wijk te bezoeken! En als je de tijd hebt, kijk dan of je nog kan logeren in haar B&B, erfgoedlogies Onder de Kastanjes. Dan dekt Jacoba bij mooi weer ook nog de ontbijttafel in de lommerrijke tuin voor je met mooie biologische producten, echt fantastisch!
Teken van Aanwezigheid van 24 april tot en met 28 augustus 2011.

Ik was vanmiddag op atelierbezoek bij Anne meijer, die al een paar weken in een hele goede ‘creative flow’, zoals ze het zelf noemt, zit! Duidelijk meetbaar aan het aantal nieuwe schilderijen in diverse werkstadia, waarin die energie zichtbaar aanwezig is! Ik vind ze super, en daarom hier vast een kleine preview van een paar werken! De twee eerste kleintjes zijn al af, aan de onderste 2 grote portretten wordt nog gewerkt.

Ik was vanmiddag op de opening van Drawing by Nature. Galerie Sanaa, nu 1 jaar open, laat tekeningen zien van Emma van Drongelen, Laura Sassen, Joost Bakker en Victor Ekpuk. De tentoonstelling is onderdeel van de Tekeningen Manifestatie, die plaatsvindt in het kader van de tekeningenexpositie All About Drawing in het Stedelijk Museum Schiedam (23 april – 28 augustus). Het werk van de Nigeriaanse Victor Ekpuk viel er qua stijl duidelijk een beetje buiten, maar de drie Nederlandse kunstenaars toonden elk hun krachtige en eigen handschrift op deze verrassende locatie in het centrum van Utrecht. Een mooie mix van nieuw en bestaand werk was er van Emma. Haar gedetailleerde weergave van aardlagen, rotsen, mossen en dieren, met daartegenover de ’secce’, bijna anatomische weergave van het vrouwelijk lichaam, levert een mooi spanningsveld op! Altijd opnieuw werk om als beschouwer ‘in te kruipen’! Een kwaliteit die gedeeld wordt met het werk van Laura Sassen, vorig jaar afgestudeerd aan de HKU, die je je misschien herinnert van de VIPvernissage. Laura liet zowel zeer groot als heel klein werk zien. Surrealistische organische vormen, geïnspireerd op de natuur, alles even minutieus en zorgvuldig getekend. In de kelder een ‘levende tekening’ van Joost Bakker.  In Free Fall zien we een figuurtje dat naar beneden lijkt te vallen. We horen een soort een eindeloos dalend geluid, hetgeen de sensatie dat het figuurtje valt, versterkt. Boven zijn nog meer tekeningen van Joost te zien, in een precieze lijnvoering met een bijna architectonisch handschrift.
Drawing by Nature, te zien tot en met 28 mei in Utrecht.

Gisteren was de opening van Vonk in de Zuidas. Voor deze tentoonstelling selecteerden Bob Konsten en Wendeline Thole, initiatiefnemers van BOUGIE, actuele kunst van jong talent op kunstacademies in Nederland. Voor deze tweede editie is Bougie te gast in de Kunstkapel Zuidas. Goede plek en dito kunstenaars; Caroline de Bruijn, David Pedraza, Eva Spierenburg, Sarah de Vos, Tom Poelmans, Thijs Zweers, Stijn Bastianen, Sander van Wettum, Marten van Wijk en Bram van Leeuwenstijn. Mooie frisse tentoonstelling met diversiteit aan disciplines. Vooral het wandje ‘facebook’ van Sarah de Vos, de schilderijen van David Pedraza en het ruimtelijk werk van Caroline de Bruijn vond ik mooi. Naast de tentoonstelling in de Kunstkapel is er een programma met videokunstenaars samengesteld voor CASZuidas, het videoscherm op het Zuidplein, bij station Zuid/WTC. Kom je met de trein naar de Kunstkapel, weet je zeker dat je beiden te zien krijgt!
Heb je kindjes, en wil je de tentoonstelling zien, kom dan op zondag 17 april; Van 14 -17 uur is de workshop Little Bougie met Emma van Drongelen en Roosmarijn Schoonewelle. Samen met Fieke Ypma en Black Ink Lab maakten zij de kinder doemap Little Bougie. De tentoonstelling is te zien t/m 15 mei. Voor de programmering kijk op de site van BOUGIE.

Van 22 april t/m 15 juli is het nieuwste werk van Isabella Werkhoven te zien in een van de nieuwe solokabinetten van Museum Belvédère in Heerenveen.
De twaalf kabinetten van de westvleugel – waarin voorheen de vaste collectie van Museum Belvédère was te zien – zal in 2011 in het teken staan van kleine solo-exposities. Na elke drie maanden worden exposities uitgeruimd, sommigen verlengd met nog eens drie maanden en nieuwe ingericht. De beslissing tot wisseling en de keuzes die daarbij gemaakt worden, liggen niet vast, maar hangen in grote mate af van de inzichten van dat moment. De nadruk komt te liggen op werk van kunstenaars waarmee het museum al relaties onderhoudt, maar er zal ook werk worden getoond van kunstenaars die niet eerder een plek vonden in Museum Belvédère. De solokabinetten worden gerealiseerd met de steun van bedrijven, instellingen en/of particulieren die bereid zijn een solo te sponsoren voor een bedrag van vijfhonderd euro. In dit tweede kwartaal dus een solokabinet van Isabella met prachtig nieuw werk! In elk geval dus te zien tot en met 15 juli!

Lie van der Werff (’62) gaat als kunstenaar zeer intuïtief te werk; ze laat zich leiden én verleiden door de dingen in haar omgeving die haar aandacht vangen.
Haar hoogst persoonlijke verzameling in het atelier omvat op dit moment onder andere damesschoenen, maskers, een kindermuts, vele doosjes, pruiken, stoffen pijlen, een feestjurk, diverse trouwjurken, leren jacks en bloemenstoffen.
Onder Lie’s handen ondergaan deze voorwerpen een metamorfose en krijgen een tweede of derde leven waarin ze sóms nog te herkennen zijn en de andere keer een totaal andere gedaante hebben aangenomen.
Allerlei attributen en rituelen, het theater, personages, de schijnbare werkelijkheid, het verstilde leven en last but not least haar eigen herinneringen beïnvloeden haar werk op directe of indirecte wijze.
Lie is een ongelooflijk veelzijdig kunstenaar; ze maakt sculpturen, werkt met textiel, hout en klei. Ze maakt foto’s en samengestelde filmpjes. Niet zelden zet ze, soms letterlijk, haar hele lijf in om het gewenste resultaat te creëren. De beelden vertellen een eigen verhaal en laten langzaam de verborgen werkelijkheid onder het direct waarneembare naar boven komen.
Zoals met haar nieuwe textiele werk dat ik hieronder laat zien; wanneer verliest iets zijn oorspronkelijke gedaante door de gedane ingrepen en ontstaat een nieuwe vorm en identiteit die weer een geheel eigen verhaal vertelt..?

Werk van Lie is opgenomen in vele collecties waaronder Boymans –van Beuningen, het Nederlands Textielmuseum, de Rabobank, de ING bank, de Akzo Nobel Foundation, het Centrum Beeldende Kunst Rotterdam, het Luxor Theater en particulieren.

Tuig no. 1 en no. 2; no. 1   130 x 25 x 25 cm. ( l x b x d); no. 2   155 x 30 x 30 cm; 2010-2011
Materiaal: leer, voeringstof, katoenen band, draad, garen, speksteen
Het ene leren jack krijg ik, de ander koop ik in de kringloopwinkel. Ik snijd het leer los, verwijder de ritsen, leeg de zakken, ruik tabak en verkleurd elastiek. Ik herontdek de jaren  80, de kraakpanden en herstel met gouden ritsen en wit elastiek de schade. Ik vind het tuig opnieuw uit.

She, blossoming; 160 x 40 x 25 cm; synthetische stof, draad; 2011
In een tweedehands kledingzaak vind ik een synthetische jurk uit de zestiger jaren. De jurk herinnert mij aan het type jurken dat mijn oma droeg. En aan de geur die lichaam en synthetische stof met elkaar verbindt. Het patroon doet denken aan kleurloze bloemenranken. Ik verknip het patroon en laat de blaadjes waaien. De stofresten naai ik aaneen tot bloesem.

Hotspot; 59 x 59 x 13 cm.( l x b x d); katoen; 2010
Uit 70 lagen gestapelde stof knip ik laag voor laag de bloemen uit het hart. Al cirkelend kruip ik naar binnen.

Toyah is begonnen aan een serie waarin ze kleine meisjes portretteert die meedoen aan een ‘little miss’ verkiezing. Deze kleine meisjes worden door hun moeders als volwassen vrouwen gekleed en opgemaakt om vervolgens over het podium te paraderen om de felbegeerde titel te behalen. We herinneren ons allemaal de film ‘Little Miss Sunshine’, met een geweldig acterende Abigail Brelin en Toni Colette als haar moeder, die een weergaloos beeld geeft van dit (van origine Amerikaanse) fenomeen. Hier een foto die ik maakte van een werk in progress in haar atelier.

Toyah is ook tattoo-artist en heeft samen met vriend Koen haar eigen tattoo-shop geopend in Uden; Double Trouble. Wil je nog een originele ‘Toyah van de Ven’ ergens permanent op je lijf dan kun je bij Double Trouble terecht! Daar vind je ook kleine schilderijen van haar hand rondom het thema tattoo.

tattoo girl in progress

Mieke de Haan(‘62) is beeldend kunstenaar en freelance illustrator. In haar werk als beeldend kunstenaar, het deel van haar oeuvre dat MO zal vertegenwoordigen, ligt de nadruk op tekenen en schilderen. Mieke werkt vanuit het grensgebied tussen het bewuste en onderbewuste. Ze begeeft zich als het ware buitentijds.
Grote nieuwsgierigheid naar de belevingswereld achter de dagelijkse realiteit doet haar op zoek gaan naar de dingen die niet zijn wat ze lijken te zijn en raakt ze aan de verborgen laag onder de oppervlakte.
In de weergave van haar onderwerpen, de mens, de natuur en architectuur, is een vervreemdend perspectief eerder regel dan uitzondering. Dat komt voort uit het verlangen om op hetzelfde moment op meerdere plaatsen tegelijk te zijn. Dat maakt voor haar het perspectief ondergeschikt aan het beeld.

“Groei en dualiteit, het verbinden en transformeren, continuïteit en cycli worden steeds duidelijker zichtbaar in mijn werk. Ik zet graag ‘t perspectief in meerdere opzichten op zijn kop. Het onmogelijke wordt mogelijk en vindt haar rechtvaardiging in de eigen logica van het beeld.”

Ook andere media schuwt de energieke kunstenaar niet; In Charcoal Songs (2006), een project samen met zangeres Astrid Seriese en bassist Wim Essed gingen beeldende kunst en muziek een boeiende interactie aan in een kleine tournee van een aantal drukbezochte performances van het drietal. In 2009 werkte ze samen met autonoom fotografe Dindi van der Hoek aan het project In Wezen. Mieke schilderde niet alleen, haar fascinatie voor de zeggingskracht van het bewegend beeld is hier tot uiting gekomen in een aantal filmpjes met geluid. In 2010 liet ze zich inspireren door de gedichten die door de muziekgroep La Luna als songs op de CD Harmoniepark gezet werden. Ook hier zocht ze naar de verbinding tussen tekst, muziek en beeld.

Zoals je misschien al gemerkt hebt, is er lange tijd geen nieuws over Amke te lezen geweest. Reden hiervoor is dat Amke zich met volle overgave op haar studie psychologie heeft gestort. Het is momenteel voor de jonge kunstenaar meer de tijd om inspiratie en kennis op te doen dan om te produceren. Dit gaat natuurlijk gepaard met ambivalente gevoelens over het niet schilderen, maar is een duidelijke keuze die ongetwijfeld in de toekomst zijn vruchten af zal werpen, ook in haar kunstenaarsschap. Ik vind het erg jammer maar voorlopig zal er dus geen nieuws over Amke te lezen zijn hier. Ik hoop dat dat in de toekomst weer veranderen zal! Als er nieuws is over deze talentvolle en ambitieuze jonge vrouw, zal ik dat zeker hier delen!

Met veel plezier introduceer ik Anne Meijer als nieuwe kunstenaar bij MO.
Anne Meijer (‘69) combineert op geheel eigen wijze fotografie en schilderkunst in haar schilderijen. De gefotografeerde beelden worden bewerkt en vormen als het ware de ‘onderlegger’ voor het portret dat ze schildert. Tijdens het schilderen laat Anne dingen gebeuren die ze van te voren niet had kunnen bedenken. Waarbij het portret soms een geheel eigen gezicht krijgt; “ik kan kijken naar een meisje in mijn schilderij en denken: Oh, zo ben jij geworden”.
Deze werkwijze maakt ook dat haar werk ‘in beweging’ is, en zich doorontwikkeld. Geen vastgesteld beeld dat steeds terugkomt, maar portretten met elk een eigen identiteit en authenticiteit.
De meisjes en jongens die ze schildert zijn stoer of kwetsbaar, in zichzelf gekeerd of uitdagend, allemaal facetten van de kunstenares zelf die met veel expressie, en duidelijk plezier, over haar werk praat als ze eenmaal die drempel over is.
Echter, in haar werk zoekt ze ook de rand op,  beweegt mensen er toe na te denken over waarom we reageren zoals we doen. Wat de kijker in haar portretten waarneemt is sterk afhankelijk van ‘the eye of the beholder’, de visie van de beschouwer zelf. Puurheid, schuld/onschuld, realiteit en illusie… Anne legt haar visie niet dwingend op maar laat de kijker deze ontrafelen…..

Hieronder nieuw werk van Anne, een aantal kleine schilderijen, en ook foto’s van de expositie van haar werk in het Hooghiemstragebouw (Hooghiemstraplein 51, Utrecht), die nog tot eind april daar te zien is.

Gerrie Laudy stuurde me vandaag braintree 3; brain(damage)tree. Een beetje een trieste boom, “maar ook  met  een aangename verstilling en berusting” zoals Gerrie zelf zegt. Ik vind em prachtig, kwetsbaar en ook ontroerend in de zachte tinten met z’n zichtbaar opgelopen braindamage.

Gerrie is weer aan het breien, en hoe! 2 Fantastische nieuwe werken, genaamd Braintrees, zijn onder haar vaardige handen ontstaan. Graag citeer ik de kunstenaar over haar nieuwe werk:
“De braintrees zijn geïnspireerd op een tekeningetje dat mijn dochter Hannah maakte van hersenen met een anker eronder. In mijn beeld is het geen anker maar zijn het wortels die aangeven dat ideeën en gedachten ‘voeten in de aarde’ moeten krijgen om zich verder te kunnen ontwikkelen en tot uitdrukking te komen. (Hannah barst net als ik vaak van de ideeën, maar voordat er echt iets gecreëerd wordt…….) Ook heb ik het idee dat hersenen functioneren als antennes; je vangt er zo veel prikkels en signalen mee op en dan is het goed om te zorgen dat je ‘goed geaard’  bent.”
Inspiratie genoeg om met dit thema verder te gaan. En ontstaat er wellicht een heus ‘brainforest’, met dan ook ergens een ‘braintree-crow’, want de vogels van Gerrie zullen zich toch ook vroeg of laat hier weer nestelen ….

Toyah van de Ven is een van de jonge kunstenaars die deelnemen aan de veiling van ONGEKEND – young masters @ auction. ONGEKEND organiseert van 9 – 13 februari 2011 in het offsite programma van de Art Rotterdam een overzichtstentoonstelling met net afgestudeerde veelbelovende kunstenaars. Op 13 februari zal de veiling vanaf 15.00 uur plaatsvinden. Met het concept wil de organisatie de bekendheid van net afgestudeerde Nederlandse kunstenaars vergroten en kunst toegankelijker maken voor een breed publiek. Te zien zijn onder andere videokunst, performances, design, tekeningen, schilderijen, sculpturen en site specific installaties. Van Toyah zijn er een aantal tekeningen uit de serie Stolen Generation en de tekening Hoodie (zie onder)

ONGEKEND – young masters @ auction

Roodkapje > ROT(T)TERDAM
Meent 119-133
3011 JH Rotterdam

Voor openingstijden bezoek de site van ONGEKEND

Vandaag heb ik het ruimtelijk werk van Gerrie in de vitrines geplaatst in de Stadsschouwburg Utrecht. Het ‘Bloedend Hart’ komt fantastisch uit op deze plek! De vintage tasjes met de voor Gerrie kenmerkende vogels hebben zich genesteld op de bovenste plank en de handgeborduurde zakdoekjes zien zichzelf gereflecteerd in het glas met de koningsblauwe vloerbedekking als achtergrond. Mooi! Tot 20 december zijn haar schilderijen (zie post van 22 november) en dit ruimtelijk werk te zien in de Stadsschouwburg Utrecht.