Posts Tagged ‘Mieke de Haan’
Mieke de Haan | Stadsschouwburg Utrecht #2
Mieke was bezig met het maken van een groot doek, 135 x 200 cm, speciaal voor de muur boven de trap in de Stadsschouwburg; echter toen we de tentoonstelling vorige week gingen inrichten was het nog niet helemaal klaar. Nu dus wel; vandaag is het opgehangen en het is super op die plek!
De schilderijen van Mieke de Haan zijn vanaf vandaag te zien in de foyers van de Stadsschouwburg Utrecht. Het werk, gekenmerkt door een sterke architectonische vocabulaire en intens kleurgebruik, gaat een spannende verbinding aan met het gebouw van Dudok. De zelfportretten in de Hekmanfoyer verbeelden de zoektocht naar de vele facetten van het zijn, “het ware gezicht waarin een stukje van de ziel achterblijft”. De tentoonstelling is te zien t/m zondag 4 december 2011.
Stadsschouwburg Utrecht, Lucasbolwerk 24 Utrecht
Mieke de Haan stuurde me afbeeldingen van nieuw werk afgelopen weekend. Mooi! Ook Mieke zit in een creative flow, ik zag nog heel wat werk in wording in het atelier!
Verder wil ik je attent maken op een bijzonder project van Mieke; in ] ANTWOORD [ op
Op dit blog is de communicatie tussen de kunstenaars Mieke de Haan, Ellen van Hierden en Esther Sluiter te volgen. Zij gebruiken daarvoor beelden en woorden. Door te reageren op elkaars (woord)beelden vullen ze elkaar aan, dagen ze elkaar uit, bedenken ze nieuwe gespreksonderwerpen en komen ze terug op zaken waar al eerder over ‘gesproken’ is. De stroom berichten is te lezen als een correspondentie. Mieke, Ellen en Esther laten zich verrassen door elkaar en zinnen daarna op een beeldend antwoord, waarin hun eigenheid zichtbaar blijft. Kijk eens op in ] ANTWOORD [ op en laat je ook verrassen!
Mieke de Haan(‘62) is beeldend kunstenaar en freelance illustrator. In haar werk als beeldend kunstenaar, het deel van haar oeuvre dat MO zal vertegenwoordigen, ligt de nadruk op tekenen en schilderen. Mieke werkt vanuit het grensgebied tussen het bewuste en onderbewuste. Ze begeeft zich als het ware buitentijds.
Grote nieuwsgierigheid naar de belevingswereld achter de dagelijkse realiteit doet haar op zoek gaan naar de dingen die niet zijn wat ze lijken te zijn en raakt ze aan de verborgen laag onder de oppervlakte.
In de weergave van haar onderwerpen, de mens, de natuur en architectuur, is een vervreemdend perspectief eerder regel dan uitzondering. Dat komt voort uit het verlangen om op hetzelfde moment op meerdere plaatsen tegelijk te zijn. Dat maakt voor haar het perspectief ondergeschikt aan het beeld.
“Groei en dualiteit, het verbinden en transformeren, continuïteit en cycli worden steeds duidelijker zichtbaar in mijn werk. Ik zet graag ‘t perspectief in meerdere opzichten op zijn kop. Het onmogelijke wordt mogelijk en vindt haar rechtvaardiging in de eigen logica van het beeld.”
Ook andere media schuwt de energieke kunstenaar niet; In Charcoal Songs (2006), een project samen met zangeres Astrid Seriese en bassist Wim Essed gingen beeldende kunst en muziek een boeiende interactie aan in een kleine tournee van een aantal drukbezochte performances van het drietal. In 2009 werkte ze samen met autonoom fotografe Dindi van der Hoek aan het project In Wezen. Mieke schilderde niet alleen, haar fascinatie voor de zeggingskracht van het bewegend beeld is hier tot uiting gekomen in een aantal filmpjes met geluid. In 2010 liet ze zich inspireren door de gedichten die door de muziekgroep La Luna als songs op de CD Harmoniepark gezet werden. Ook hier zocht ze naar de verbinding tussen tekst, muziek en beeld.
